10 - قلّة الخلطة تصون الدّين ، و تريح من مقارنة الأشرار 6771 . 11 - أنصف النّاس من نفسك ، و أهلك ، و خاصّتك ، و من لك فيه هوى ، و أعدل في العدوّ و الصّديق 2403 . 12 - أجمل إدلال من أدلّ عليك ، و اقبل عذر من اعتذر إليك ، و أحسن إلى من أساء إليك 2410 . 13 - أحسن رعاية الحرمات ، و أقبل على أهل المروءات ، فإنّ رعاية الحرمات تدلّ على كرم الشّيمة ، و الإقبال على ذوى المروءات يعرب عن شرف الهمّة 2417 . 14 - ارحم من دونك يرحمك من فوقك و قس سهوه بسهوك و معصيته 10 - كمى آميزش دين را نگه داشته ، و از نزديكى و رفاقت بدان آسايش مىدهد . 11 - مردم را از نفس و اهل و خاصّان خود ، و كسى كه براى تو در او خواهشى است انصاف ده و داد خواهى كن ، و در باره دشمن و دوست عدالت نما . 12 - محكم كردن دوستى كسى كه با تو محكم دوستى نموده ، و يا گشاده روئى كسى كه در حق تو گشاده روست نيكو گردان ، و پوزش كسى كه از تو پوزش مى طلبد پذيرفته ، و به سوى كسى كه نسبت به تو اسائه ادب مى نمايد احسان كن ( اين روايت با مختصر تفاوتى در جاى ديگر اصل كتاب ذكر شده است ) . 13 - رعايت حرمت ها را ( يعنى آنچه كه حرمت آن را بايد نگه داشت ) نيكو كن ، و بر صاحبان مروّت رو آور ، زيرا كه رعايت كردن حرمت ها دلالت مىكند بر نيكوئى خوى ، و رو آوردن بر صاحبان مردى ( يا آدميّت ) بلندى همت را آشكار مى سازد . 14 - به كسى كه پائين تر از تو است رحم كن ، تا كسى كه بالاتر از تست تو را رحم نمايد ، و غفلت و فراموشى او را به غفلت خود و نافرمانى او را نسبت به تو به